Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι ορισμένες φορές μπορεί ακόμα και εμείς οι ίδιοι να προκαλούμε την τύχη μας; Αυτό ορισμένοι το ονομάζουν «μοίρα» ή «πεπρωμένο», άλλοι «γρουσουζιά» και κάποιοι, λιγότεροι ίσως, «προκατάληψη».

Όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί έχουν μία ερμηνεία, η οποία κυρίως βασίζεται σε ήθη και έθιμα αλλά και στην ανάγκη μας να εξηγήσουμε τα ανεξήγητα.Σκοντάφτουν όμως σε ένα κενό. Ποιο είναι αυτό; Δε βασίζονται σε καμία απολύτως θεωρία ή υπο-θεωρία ή ακόμα και υπόθεση καμίας επιστήμης.

Σε αντίθεση, λοιπόν, με τις παραπάνω αβάσιμες εικασίες, υπάρχει μία κυρίαρχη θεωρητική προσέγγιση του κλάδου της ψυχολογίας, η λεγόμενη ψυχαναλυτική θεωρία, η οποία υποστηρίζει ότι «τίποτα δεν είναι τυχαίο».Δεν είναι τυχαίο για παράδειγμα ότι «ξεχάσαμε» να πάμε σε ένα ραντεβού που είχαμε. Η αλήθεια μπορεί να είναι ότι θέλαμε να το αποφύγουμε καθότι μας άγχωνε ιδιαίτερα η αντιμετώπιση του.Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι κάποιες φορές «μπερδευόμαστε» και καλούμε κάποιο οικείο μας πρόσωπο με άλλο όνομα και όχι με το δικό του.

Εδώ μία απλοϊκή υπόθεση που μπορεί να κάνει κανείς είναι ότι μία συγκεκριμένη του φράση ή ένας συγκεκριμένος του μορφασμός μας θυμίζει κάποιον άλλον ή ακόμα και ότι θα θέλαμε εκείνη τη στιγμή να είχαμε κάποιον άλλο απέναντι μας στη θέση αυτού που πράγματι έχουμε.Δεν είναι λίγες οι φορές που μεταξύ συντρόφων ο ένας ονοματίζει τον άλλον διαφορετικά ακόμα και πάνω σε ιδιαίτερες στιγμές, κάτι που μπορεί να αποτελέσει ακόμα και αιτία χωρισμού!

Πως δένουν όμως όλα αυτά με το υποσυνείδητο; Ας δούμε!

Τι είναι το υποσυνείδητο και ποια άλλα επίπεδα συνείδησης υπάρχουν;

Ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τι πραγματικά συμβαίνει στον περίπλοκο ανθρώπινο νου, σύμφωνα με την ψυχανάλυση και άλλες μετα-ψυχαναλυτικές θεωρίες.

Σύμφωνα με την ψυχανάλυση, διακρίνονται τρία επίπεδα συνείδησης, τα οποία είναι: το συνειδητό, το υποσυνείδητο και το ασυνείδητο.

Ως συνειδητό εννοείται οτιδήποτε βρίσκεται στη συνείδηση μας ή μπορεί να βρεθεί σε αυτή ανά πάσα στιγμή.

Από την άλλη το υποσυνείδητο περιέχει οτιδήποτε βρίσκεται κοντά στη συνείδηση και θα μπορούσε να αναδυθεί στον χώρο του συνειδητού. Για παράδειγμα μπορεί να είναι κάποιες σκέψεις ή συναισθήματα που κρατάμε μέσα μας, κάποιες αναμνήσεις μας κλπ.

Οτιδήποτε βρίσκεται στο υποσυνείδητό μας μπορεί, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις να ανέβει στο συνειδητό, έπειτα από δική μας προσπάθεια.

Τέλος, το ασυνείδητο περιλαμβάνει όλα εκείνα τα στοιχεία που είναι σχεδόν αδύνατο να ανασυρθούν στη συνείδηση μας ή μπορούν μόνο κάτω από πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις (όνειρα, φάρμακα κλπ). Αυτό συμβαίνει γιατί ουσιαστικά ότι βρίσκεται στο χώρο του ασυνείδητου, βρίσκεται εκεί γιατί λογοκρίνεται από την συνείδηση μας.

 

3

Όπως καταλαβαίνετε, αν μπορούσε ο ανθρώπινος νους να φέρει στη συνείδηση τόσο τις υποσυνείδητες όσο και τις ασυνείδητες σκέψεις ή στοιχεία, θα ένιωθε παντοδύναμος.

Θα μπορούσε να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι ακριβώς κάνει, αλλά και το λόγο για τον οποίο το κάνει. Ταυτόχρονα όμως ίσως δεν κατάφερνε να αντέξει τόση λογική.
Κάποιες φορές δεν «πρέπει» να γνωρίζουμε γιατί απλά δεν αντέχουμε την αλήθεια μας ή τουλάχιστον όχι ακόμα.
Κι αν κάποια στιγμή μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη συγκεκριμένη αλήθεια, τότε από μόνη της «μαγικά» θα έρθει στην επιφάνεια, θα μεταπηδήσει δηλαδή από το υποσυνείδητο ή ακόμα και από το ασυνείδητο στο συνειδητό.

Ο πιο γρήγορος τρόπος για να επισπεύσουμε την παραπάνω διαδικασία είναι να το δουλέψουμε μέσω θεραπειών (ψυχοθεραπείες) που στόχο έχουν να μας βοηθήσουν να έρθουμε πιο κοντά στην αλήθεια μας.

Αυτή που μόνο εμείς είμαστε σε θέση να ανακαλύψουμε και να διερευνήσουμε, να αποδεχτούμε και να τροποποιήσουμε τα «άρρωστα» της κομμάτια.

Γιατί η αλήθεια μας δεν είναι τίποτα άλλο από ένα παζλ άπειρων κομματιών, τόσων που αναγκαστικά κάποια καλύπτουν κάποια άλλα και δεν αφήνουν να δεις τι υπάρχει πιο βαθιά.

 

πηγή : http://coolweb.gr/