Απαντώντας σε ερώτημα αναγνωστών θα αναφερθούμε στα είδη ζάχαρης και αν υπάρχει διαφορά στη διατροφική αξία τους. Η ζάχαρη στην Ελλάδα προέρχεται κυρίως από ζαχαρότευτλα. Το τεμαχισμένο ζαχαρότευτλο επεξεργάζεται ώστε να εξαχθεί ο φυσικός χυμός, το οποίο βράζεται μέχρι να πήξει και αρχίζουν να δημιουργούνται κρύσταλλοι σακχάρου πλούσιοι σε μελάσα.
Η μελάσα είναι παραπροϊόν της επεξεργασίας του ζαχαρότευτλου που είναι ένας πηχτός χυμός με σκούρο καστανό χρώμα.

Λευκή Κρυσταλλική Ζάχαρη:
Σε αυτή την κατηγορία αφού έχουν δημιουργηθεί οι κρύσταλλοι, επεξεργάζονται περισσότερο έτσι ώστε να αφαιρεθεί εντελώς η μελάσα και να μείνουν μόνο οι λευκοί κρύσταλλοι. Αυτή είναι η συνηθισμένη λευκή ζάχαρη.

Ακατέργαστη Ζάχαρη:
Και αυτή η ζάχαρη είναι επεξεργασμένη συνήθως προέρχεται από ζαχαροκάλαμο, απλά δεν περνάει το στάδιο επεξεργασίας όπου αφαιρείται η μελάσα και γι’ αυτό έχει ένα καστανό χρώμα.

Μαύρη και Καστανή Ζάχαρη:
Αυτή η κατηγορία είναι πιο μαλακή και συνήθως βρίσκεις 2 είδη: την μαύρη (πιο σκούρο καστανό χρώμα) και την καστανή ζάχαρη (πιο ανοιχτό καστανό χρώμα). Αυτή η ζάχαρη είναι βασικά η λευκή ζάχαρη στην οποία έχει προστεθεί μελάσα.

Διατροφική Αξία

Αν και πολλοί πιστεύουν ότι η ακατέργαστη ζάχαρη είναι πιο υγιεινή και προωθείται έτσι ειδικά από καταστήματα υγιεινής διατροφής, δεν είναι. Η ακατέργαστη ζάχαρη…

μπορεί να έχει ίχνη κάποιων μετάλλων, αλλά σε τόσο μικρές ποσότητες που δεν προσφέρουν κάποια ευεργετική ιδιότητα. Μία έρευνα έδειξε ότι η μαύρη ζάχαρη (όχι η ακατέργαστη) έχει κάποιες αντιοξειδωτικές ουσίες λόγω της μελάσας που της έχει προστεθεί, ωστόσο και πάλι θα πρέπει να καταναλώσεις αρκετή ποσότητα ζάχαρης: πάνω από 30 κουταλιές του γλυκού για να λάβεις κάποια σημαντική ποσότητα αντιοξειδωτικών. Και οι 3 κατηγορίες αντιμετωπίζονται το ίδιο από τον οργανισμό.

Μια κουταλιά γλυκού έχει τις ίδιες θερμίδες και για τις 3 κατηγορίες, περίπου δηλαδή 16 θερμίδες, και για να δείξουμε πόσο μικρή είναι η ποσότητα μετάλλων στη ακατέργαστη ζάχαρη αναφέρουμε ότι μια κουταλιά γλυκού έχει 3 mg ασβέστιο και 0,03 mg σίδηρο που αντιστοιχεί σε 0,4% των ημερησίων αναγκών σε ασβέστιο και 0,2% των ημερησίων αναγκών σε σίδηρο αντίστοιχα. Με λίγα λόγια οι ποσότητες μετάλλων είναι ελάχιστες για να επηρεάσουν την υγεία.

Στέβια

Σπουδαιότερη από αυτές και για την οποία κυρίως καλλιεργείται σήμερα η Στέβια είναι η στεβιοσίδη μία φυσική γλυκαντική ουσία, έως και 300 φορές ποιο γλυκιά από τη ζάχαρη, το ίδιο γλυκιά με συνθετικές γλυκαντικές ουσίες αλλά χωρίς τα προβλήματα για την υγεία που έχουν αυτές, με σχεδόν μηδενική θερμιδική περιεκτικότητα. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως χλωρά ή ξηρά, τριμμένα ή αλεσμένα. Οι μεγαλύτεροι χρήστες της στεβιοσίδης είναι η βιομηχανία τροφίμων-ποτών-ζαχαροπλαστική (υποκαθιστά τη ζάχαρη και την πράσινη χρωστική) και η Ιατρική (για τους διαβητικούς)
Στη Στέβια αποδίδονται επιπλέον ιδιότητες όπως αντιυπερτασικές, αντιβακτηριακές, αντιοξειδωτικές, προληπτικό τερηδόνας, ρυθμιστής σακχάρου στο αίμα, καρδιοτονωτικό, επουλωτικό, περιποιητικό δέρματος. Η αξία του φυτού αυτού όπως καταλαβαίνει κανείς είναι τεράστια καθώς μπορεί να γίνει και βιομηχανική εκμετάλλευση του αλλά έχει νόημα κάθε σπίτι που έχει ένα μικρό κήπο να διατηρεί μια με δύο γλάστρες με φυτά στέβιας για τις καθημερινές ανάγκες του σπιτιού. Η στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκια αλλά και αποξηραμένη, στο φαγητό, σε σαλάτες, σε γλυκά, σε ποτά. Η ποσότητα που απαιτείται είναι ελάχιστη χάρις την μεγάλη γλυκαντική της δύναμη οπότε ουσιαστικά προσθέτει μηδέν θερμίδες στο σκεύασμα ή στο αφέψημα στο οποίο προστίθεται.
Η στέβια στην άγρια της κατάσταση στο ιθαγενές της περιβάλλον είναι ένα πολυετές φυτό που φυτρώνει σε αμμώδη, μικρής γονιμότητας εδάφη στις άκρες ποταμών και ρεμάτων. Αυτό μας δείχνει ότι δεν είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό φυτό όσον αφορά τις συνθήκες ανάπτυξης του. Χωρίς κλάδεμα γίνεται περίπου 2 πόδια ψηλό δηλαδή περίπου 60 εκατοστά. Οι ανάγκες του σε έδαφος είναι αρκετά ταπεινές οπότε οποιοδήποτε μείγμα για γλάστρες με ουδέτερο ή ελαφρά όξινο  είναι μια χαρά. Η στέβια είναι ένα τρυφερό φυτό που δεν αντέχει το χειμερινό ψύχος. Σε βόρειες χώρες καλλιεργείται ως μονοετές αλλά σε χώρες όπως την δική μας μπορεί να καλλιεργηθεί σαν τρυφερό πολυετές και με μια μικρή προστασία κατά τις ημέρες του χειμώνα με τις χαμηλότερες θερμοκρασίες μπορεί να επιβιώσει για όλο το έτος.

πηγή: http://newsn.wordpress.com/