Σίγουρα θα έχετε προσέξει ότι οι περισσότεροι από εμάς, άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο, ανατριχιάζουμε σε διάφορες περιπτώσεις.

Καταρχήν να πούμε ότι τον μηχανισμό της ανατριχίλας τον έχουμε «κληρονομήσει» από τα ζώα.

Τα περισσότερα ζώα με έντονο τρίχωμα ή φτέρωμα συνηθίζουν να «φουσκώνουν» όταν φοβούνται ή γενικότερα όταν νοιώθουν ότι απειλούνται.

Πάρτε για παράδειγμα τις γάτες. Όλοι έχετε δει γάτα σχεδόν να διπλασιάζεται όταν βρεθεί μπροστά σε κάποιον κίνδυνο, πχ κάποιον σκύλο.

cat

Πολύ απλά, ο εγκέφαλος του ζώου δίνει σήμα και σηκώνονται οι τρίχες του όταν νοιώθει φόβο ή όταν θέλει να επιτεθεί απλά για να αυξήσει το μέγεθος του και να δείχνει πιο απειλητικό!

Άλλωστε και η αγγλική λέξη για την ανατριχίλα (goosebumps) μεταφράζεται ως «το φούσκωμα της χήνας» προφανώς για τον ίδιο λόγο.

Επίσης με τον μηχανισμό της ανατριχίλας, αυξάνεται η έκκριση αδρεναλίνης από τον οργανισμό με αποτέλεσμα την προσωρινή αύξηση και της μυικής δύναμης για την αντιμετώπιση του κινδύνου.

Ακριβώς η ίδια διαδικασία γίνεται και στον άνθρωπο, με τη διαφορά ότι το ανασήκωμα των τριχών σε εμάς δεν εξυπηρετεί πουθενά!

Με την ίδια λογική όπως πιο πάνω, τα ζώα με τρίχωμα χρησιμοποιούν τον μηχανισμό της ανατριχίλας για να προστατευτούν από το κρύο.

Πολύ απλά όταν έχει κρύο η ανατριχίλα βοηθά στο να κρατήσουμε το σώμα μας ζεστό ως εξής:

Οι τρίχες σηκώνονται με τη βοήθεια μικρών μυών (μυς ανασήκωσης) για να παγιδεύσουν ένα στρώμα αέρα κοντά στο δέρμα. Ο αέρας αυτός λειτουργεί ως μονωτής, βοηθώντας στη διατήρηση της θερμότητας στο σώμα.

Τα ρίγη που νοιώθουμε από το κρύο ξεκινούν όταν η σύσπαση των μυών γίνεται γρήγορα και χωρίς τη θέλησή τους. Η λειτουργία αυτή παράγει ακόμη περισσότερη θερμότητα.

Πάντως, για ακόμη καλύτερο αποτέλεσμα, κατά τη διάρκεια του ρίγους, παρατηρείται συνήθως και μια αύξηση στο ρυθμό της αναπνοής μας, η οποία θερμαίνει ακόμη πιο πολύ τους γύρω ιστούς.

πηγή http://coolweb.gr/